Screenshot 20230920 193115.png

Bölüm 11: ilk adım

  • 11 Ocak 2026 00:26:05
  • 0
  • 2
  • 0

AHHHHHHHHH.

 

Hah hah hah.

 

Hüh hüh hüh.

 

Burnunu çekip etrafa bakar, ve daha şiddetli ağlamaya başlar.

 

Yaşıyorum.

 

*Burnunu çeker

 

Nasıl, nasıl ölmedim ben.

 

ha.

 

Ha.

 

Ha!?.

 

Ahhhh ananı sikiyim bu ne.

 

Cesedin içinden çıkar, ve önündeki ağaca doğru koşup sırtını ağaca dayar.

 

Karşısındaki cesede bakar.

 

B-bu bir insan mı, ama bu, bu normal değil, boyu, yapısı, hiç bir şeyi.

 

Cesede doğru bir adım atar.

 

ha, buda ne.

 

Kafasını aşağı eğip ayağına bakar.

 

bu ne.

 

Eğilip ayağına elini götürür.

 

Elim niye böyle.

 

yere bırakır kendini.

 

Niye vücudumu böyle hissediyorum.

 

Ellerini vücudunda dolaştırır.

 

Niye vücudumu bu kadar güçlü ve dinç hissediyorum, ve niye bu kadar zamandır çıkmayan kıllarım çıkmış.

 

Sağ kolunu yukarı kaldırır, ve sol eli ile koltuk altını kontrol eder.

 

Kıl var hemde çok fazla.

 

sağ kolunu indirip sol kolunu kaldırır ve sağ elini sol kolunun koltuk altına koyar.

 

Ha nasıl, Yok, kıl yok.

 

sol koluna bakar.

 

Sanki normalden büyük değil’mi bu kol.

 

Vücudunun diğer taraflarınada bakar, ve anlar ki vücudu normalden daha büyüktür, hemde çok daha büyüktür.

 

Bu niye daha güçlü hissettiğimi açıklıyor, ama nasıl, bu nasıl olmuş olabi-.

 

Y-yoksa gerçekten olabilir’mi, şimdi daha net hatırlıyorum, neler olduğunu, ama bu gerçekse…

 

denemem lazım.

 

Sol kolunu tekrar kaldırır ve düşünür.

 

Kıl çıksın.

 

Aradan geçen çok kısa bir süre sonra Kıl çıkar, ve koltuk altı tamamen kıllar ile dolar.

 

 

İnanılmaz, sadece olmasını düşündüm ve oldu, nasıl oldu da ben bunu yapabilir oldum, yoksa hep mi vardı, niye şimdi kullanabildim…

 

Sanırım biliyorum, hep böyleydi ilk günden beri, ama korktum ya böyle değilse diye, ama artık emin olduğum bir şey var, o da hep böyle durumlarda birşey olması, goblin köyü ve bu Dev, eminim, ölüme yaklaştığım’da hep bu oldu, niye, nasıl, ney için…

 

Eğer ki öğrenmek istiyorsam, herşeyi, herşeyi riske atmalıyım hemde herşeyi, şimdiye kadar yaşadığım, yaptığım, duygularım, hislerim, ama, ama bunların hepsinden üstün birşey var, ve bundan emin olmak için artık elime büyük bir kanıt geçti, ve ben sadece bunun istiyorum hep bunu istedim, eskiden imkansızdı, şimdi ise mümkün olabilir…

 

Gözlerini kapar ve eski anıları anımsar.

 

Artık öyle değil, YA HEP YA HİÇ, SİZİ OROSPU ÇOCUKLARI.

 

Odaklanır ve düşünür.

 

Tüm vücudum moleküllere ayrılsın ve ardından yeniden birleşsin.

 

 

Uzuvların’dan moleküllere ayrılmaya başlar, o kadar hızlı ilerler ki saniyeler içerisinde gövdeye gelmiştir.

 

AHHHHHHHHHH.

 

Umarım, umarım ki olur…

 

 

Ahhhhhh.

 

Yüzünde acı dolu bir ifade ve gözlerinde korku ve merak dolu bir şekilde, Gözlerini Açar.

 

Gerçekten, işe yaradı. İnanamıyorum, Gerçekten hüh işe yaradı hüh.

 

Gözünden yaşlar süzülmeye başlar, ama bu önceki ağlama gibi değildir bu acıdan değil sevinç ve mutluluk gözyaşları’dır.

 

Elleri ile gözyaşlarını siler, ve gülümser.

 

Eminim, sonunda eminim, ben ölümsüzüm.

 

Gurrrrrrr.

 

Başını aşağı eğer.

 

Acıktım.

 

Dev cesedine bakar.

 

Roller değişti değil’mi, hiç bunu beklemiyor’dun değil’mi.

 

Deve doğru yürümeye başlar.

 

Emindin değilmi, beni yemiştin, beni sindiriyordun, amaaaa, yolun sonunda kim kimi yedi, sen’mi beni ben’mi seni.

 

Devin cesedine bakar, ve gülümser.

 

Afiyet olsun…

 

Devin kolunu çekip koparır, iki eli ile tutup bir ısırık alıp çignemeye başlar.

 

Hmm soğuk ve çiğ ve tadı diğer yediğim etler gibi değil nasıl denir ki aşırı nostaljik…

 

Kan ve iç organ dolu yere oturur ve gök yüzüne bakar.

 

Fazla zaman geçmemiş gibi sanırım 5 dakikada bedenim moleküllerine ayrılıp yeniden birleşti…

 

Şimdi ne yapmalıyım ki, devam etmeli miyim ki, yoksa başka birşey mi yapmalıyım.

 

Hmmm.

 

Devam edeceğim, batıyı feth edeceğim, şu an yediğim gibi başka devler varsa onları öldüreceğim ve deneyler yapacağım, diğer şeyler önemsiz, nasıl olsa, ben ölümsüzüm.

 

Ayriyeten ben neredeyim?.

 

Sanırım şuan yediğim piç beni çok alakasız bir yere getirdi. Hmmm.

 

Amaaaan, siktir et sadece şu devlerden arıyacağım ve hep batıya doğru gideceğim bu kadar basit.

 

Elindeki kemiği bırakır ve diğer kolu koparır.

 

Haaaaa, herşey değişti değilmi, buradan tek kârlı çıkan ben oldum değilmi, ama sana üzüldüğümü düşünme sadece çok mutluyum, evet, evet ben çok mutluyum, düşünsene en büyük amacım, hayalim, umudum, hepsi, hepsi gerçek oldu, o yüzden söyle sen mutlu olmaz mıydın.

 

Diye der dev’in koluna bakarken.

 

Hahahahahahahahaha ha ha ha.

 

Dev’in kolunu yemeye başlar.

 

Eşyalarım, kitaplarım, hepsi, hepsi gitti, bu cidden kötü oldu, ya birisi bulursa.

 

Her neyse, o kadarda önemli değil, zaten ben dahi nerede olduğumu bilmiyorum, ve kaybettiysem ne olacak önemsiz çöplerdi zaten, bu saatten sonra artık, kendimden başka hiçbir şeye ihtiyacım yok.

 

Gülümser.

 

Sonuçta ölümsüzüm.

 

gülümseyerek ve mutlu bir ses tonu ile şunları der.

 

Artık korkmak yok, artık stres yo

k, artık kaygı yok, kalan tek şey merak, ve ben bu merakı araştıracağım ve eminim ki bulacağım, eminim bulacağım.

 

Not: yorum yapın, yorumlarınız benim için, çok önemli.

 

Sonraki Bölüm

    Bu sayfanın içeriğini kopyalayamazsınız